Home / Regio / Palestrinalaan: 69 nationaliteiten

Palestrinalaan: 69 nationaliteiten

Foto's
1
  • Afbeelding
    Beschrijving
    De Palestrinalaan in Zwolle telt veel relatief goedkope flats. De straat heeft geen beste naam. Maar "als familie en vrienden hier op bezoek komen zeggen ze: o, wat woon je hier mooi en groen'. foto Frans Paalman

ZWOLLE - "Toen we alles onder elkaar hadden gezet, dachten we wel even 'waar beginnen we aan?'", vertelt Bert van der Poot, opbouwwerker van Travers. "En vooral ook wáár beginnen we?" Keus genoeg, want er speelt nogal wat in de Palestrinalaan. De flats hebben te maken met vandalisme en achterstallig onderhoud en er is weinig contact tussen de bewoners. Financiële problemen, verslavingen, psychische problemen, taalachterstand en werkloosheid komen er relatief vaak voor.

Om daar iets aan te doen, begon anderhalf jaar geleden het project 'Samen gaan voor de Palestrinalaan'. Doel: de leefbaarheid en veiligheid van de laan vergroten. Het project is nu op de helft en het is tijd voor een pas op de plaats, zoals wijkagent Lourens Koops het noemt. "Kijken hoe het er voor staat en hoe we verder willen."

De vijf leden van het projectteam zijn inmiddels bekende verschijningen in de flats. Dat is belangrijk, legt huismeester Jeroen Schut van deltaWonen uit. "Je hebt hier vaste gezichten nodig." Waar de bewoners aanvankelijk de kat uit de boom keken, is die afstandelijkheid nu afgenomen.



Het team heeft dan ook al het nodige bereikt. Zo zijn mensen aan het werk geholpen. Er komen meer speel- en ontmoetingsplekken. Er is een project voor jonge moeders en er worden activiteiten georganiseerd voor kinderen. En om te zorgen dat mensen zich veiliger voelen zorgt de politieschool voor extra surveillances in de wijk en komen er camera's in de flats.

Niet alles was echter een onverdeeld succes. "Een van de eerste dingen die we deden, was bewonersorganisaties in de flats opzetten", vertelt Van der Poot. "Inmiddels zijn we er wel achter dat dat hier niet werkt, die organisaties waren binnen driekwart jaar weer verdwenen. Misschien dat het op termijn kan, maar nu nog niet."



Dat komt onder andere doordat de bewoners van de flats nogal eens wisselen. De helft vertrekt binnen vier jaar. "In het begin hebben we ons daar druk om gemaakt, we wilden dat percentage aan het eind van het jaar met vijf procent naar beneden hebben."

Die eis werd echter snel losgelaten toen bleek dat de bewoners zelf zich daar helemaal niet zo druk over maakten. "Zij zeggen, dit is snel beschikbaar, redelijk goedkoop en ruim en het is anoniem." Het team besloot zich te richten op korte acties gericht op specifieke problemen. "Zwerfvuil is bijvoorbeeld de grootste ergernis van de bewoners", vertelt Koops. "We zijn dus samen met hen gaan schoonmaken." Dat bleek een succes; aan de voorjaarsschoonmaak deden 70 mensen mee en voor het najaar is weer een actie gepland.

Maar het komt niet alleen op de bewoners aan. Ook de gewone veegwagens rijden nu wat vaker door de straat. "Je moet kijken naar de condities van het gebied", vindt Van der Poot. "Er wonen hier nu eenmaal veel mensen bij elkaar. Dan moet je vaker schoonmaken dan in andere straten."

De effecten daarvan zijn wisselend. "Als er minder troep ligt, gooi je zelf ook minder snel je afval over het balkon", zegt Van der Poot.

Maar het gaat niet altijd goed. Veurink: "Het is soms of mensen wachten tot de veegwagen is geweest en dan denken 'jongens er mag weer iets nieuws bij'."

De Palestrinalaan heeft geen beste naam en dat werkt door op de bewoners. "Zelf woon ik hier al jaren en je merkt dat vooral het beeld van de buitenwereld heel negatief is", vertelt Schut. " Als familie en vrienden hier op bezoek komen zeggen ze 'o, wat woon je hier mooi en groen'. Maar dat slechte imago blijft en het is heel makkelijk voor de bewoners daarin mee te gaan."



Het project duurt officieel tot januari 2010. "Maar we merkten al snel dat drie jaar niet genoeg is", vertelt Veurink. Bij een straat als de Palestrinalaan is blijvende aandacht nodig. Koops: "Als je straks je handen er vanaf trekt, is het zo terug bij af."



Voor de komende anderhalf jaar hebben ze nog genoeg plannen. "Het eerste jaar ging het vooral om voelen wat er leeft, nu zijn we van alles aan het ontwikkelen en volgend jaar moet het oogstjaar worden", zegt Veurink. "We zijn nog steeds enthousiast."